biketheCity

(Συζήτηση με οδηγό ταξί σταθμευμένο στον ποδηλατόδρομο της Δωδεκανήσου. Έχει πράσινο για τους πεζούς, διασχίζω τη διάβαση και πλησιάζω το  παράθυρό του)

- (χαμόγελο) Καλησπέρα σας, φύγετε από τον ποδηλατόδρομο.

- (διστακτικά) Περιμένω μια πελάτισσα που είναι ηλικιωμένη και πρέπει να βρίσκομαι κοντά της.

- Να σας εξηγήσω. Έτσι όπως παρκάρατε, οι ποδηλάτες δεν μπορούν περάσουν! Αν σταματούσατε στον αυτοκινητόδρομο, έξω από τον ποδηλατόδρομο, τότε θα χωρούσαν να περάσουν και οι ποδηλάτες και τα αυτοκίνητα (ο δρόμος έχει 2-3 λωρίδες).

- (διστακτικά) Έχεις δίκιο, απλά τώρα περιμένω την ηλικιωμένη κυρία.

- (χαμόγελο) Εντάξει, καλή δουλειά!

- Ευχαριστώ.

(Απομακρύνομαι κι εκείνη τη στιγμή περνάει μία ποδηλάτισσα που αναγκάζεται να βγει από τον ποδηλατόδρομο για να προσπεράσει το ταξί από το δρόμο. Περνάει δίπλα από το ανοιχτό του παράθυρο)

-(χαμηλόφωνα, κοιτώντας τον στα μάτια) Μαλάκα

Αχ, αν είχε καταλάβει τι του 'χα πει δε θα τρωγε το βρίσιμο. Την επόμενη φορά να 'μαι ξεκάθαρος...