Όταν οι ποδηλατόδρομοι γίνονται φετίχ~
"Από το πουθενά, εμφανίστηκαν στη Θεσσαλονίκη κόκκινοι διάδρομοι με διαχωριστικά από καουτσούκ και αντανακλαστικά φωτάκια. Μάλιστα στην παραλία, έχει και έναν γκρι! Από τη μια μέρα στην άλλη, σε απρόσμενα σημεία του δρόμου μπήκαν λαστιχένια πλαστικά καγκελάκια, που άμα τα κλωτσάς αυτά φεύγουν από τη θέση τους και ξαναγυρίζουν! Κόκκινο κράσπεδο... Πρώτη φορά στη ζωή μου βλέπω και πατάω σε κόκκινο κράσπεδο! Αν εισπνεύσω μού έρχεται μυρωδιά από ταρτάν γηπέδου και κατευθείαν η ανάμνηση από όταν έκανα στίβο στο δημοτικό. Θυμάμαι που ο αδελφός μου έβγαινε πρώτος και γω είχα καταφέρει να ξεπεράσω το φράγμα των τριών μέτρων στο σκάμα...Τι μου θύμησε ο παλιόδρομος... Στην οδό Καυταντζόγλου, μάλιστα, είναι και διπλάσιος σε φάρδος από κάθε άλλο νέο διάδρομο που έχω δει. Γεμίζει το μάτι κόκκινο... Χαλί που απλώνεται στα πόδια σου και πάει μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι... Σίγουρα δεν είναι διάδρομος απογείωσης; Χα, πως μου ήρθε αυτό! Περπατώντας στα αυστηρά του όρια η ατμόσφαιρά ξαφνικά έγινε ζεστή... Επιτέλους κάτι έγινε και για μένα. Λάθος-έγινε αποκλειστικά για μένα και όσο θα περπατήσω σήμερα θα ειναι στα ασφαλή όριά του! Ησυχία... Διαφορετικότητα... Μετά τα διαχωριστικά, το χάος και μέσα από αυτά εγώ... Ξέρω που πάω. Ο δρόμος μου χαραχτηκε αυθόρμητα. Έχω στόχο, δεν τριγυρνάω απλά στην πόλη. Περπατώ ίσια! Δεν ενοχλώ κανέναν! Μάλιστα! Περπατώ σε ευθεία γραμμή. Είναι βολικά. Τελικά, "όλα είναι δρόμος"... Ποιός να το πρωτοείπε αυτό..; Δίκιο είχε...Μια άσπρη ζωγραφιά πάνω στο κόκκινο χαλί μου- ΠΑΟΚ..! Έλεος! Γιατί πάντα μου το χαλάνε; Κι άλλη ζωγραφιά: Ένα άσπρο..Τι; Και μια μπλε ταμπέλα με ένα ποδήλατο..."
Παρακαλούνται οι αγαπητοί πεζοί, να έχουν στο νου τους να μην περπατούνε μέσα στους ποδηλατόδρομους και οι αγαπητοί μηχανόβιοι να μην τον επιλέγουν για να μιλάνε στα κινητά τους!
Με σεβασμό,
